دستگاه RTMS چیست؟

دستگاه rTMS یا تحریک مغناطیسی مکرر از راه جمجمه یکی از روش‌های غیرتهاجمی تحریک مغز است که با استفاده از پالس‌های مغناطیسی، فعالیت برخی نواحی و مدارهای عصبی مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این روش بیشتر در درمان برخی اختلالات روان‌پزشکی، به‌ویژه افسردگی، مورد استفاده قرار می‌گیرد و در برخی شرایط می‌تواند زمانی مطرح شود که درمان‌های معمول پاسخ کافی ایجاد نکرده‌اند یا عوارض آن‌ها برای بیمار قابل‌تحمل نبوده است.

دستگاه rTMS دقیقاً چگونه کار می‌کند؟ آیا درد دارد؟ چند جلسه درمان لازم است و برای چه اختلالاتی کاربرد دارد؟

در ادامه، نحوه عملکرد دستگاه، مراحل انجام، کاربردها، مزایا، عوارض، تعداد جلسات و تفاوت rTMS با روش‌هایی مانند دارودرمانی، ECT و QEEG را بررسی می‌کنیم.

دستگاه rTMS چیست؟

rTMS مخفف Repetitive Transcranial Magnetic Stimulation و به معنای «تحریک مغناطیسی مکرر از راه جمجمه» است.

در این روش، یک کویل یا سیم‌پیچ مغناطیسی در نزدیکی پوست سر قرار می‌گیرد و پالس‌های مغناطیسی کوتاه و تکرارشونده را به ناحیه مشخصی از مغز ارسال می‌کند.

این پالس‌های مغناطیسی می‌توانند جریان‌های الکتریکی ضعیفی در بافت عصبی ایجاد کرده و فعالیت نورون‌ها و مدارهای عصبی هدف را تعدیل کنند.

برخلاف روش‌هایی مانند ECT، در rTMS جریان الکتریکی مستقیماً از طریق بدن وارد مغز نمی‌شود و معمولاً به بیهوشی نیاز ندارد.

محل تحریک، شدت پالس‌ها، تعداد آن‌ها و برنامه جلسات بر اساس شرایط فرد و پروتکل درمانی تعیین می‌شود.

دستگاه rtms چگونه کار می‌کند؟

اساساً عملکرد دستگاه rtms بر اساس یک اصل فیزیکی بسیار ساده است که به آن القای الکترومغناطیسی می گویند.

برای اینکه پزشکان بتوانند از این دستگاه به درستی استفاده کنند برای تولید میدان مغناطیسی قوی از سیم پیچ های مخصوصی استفاده می کنند که به گونه‌ای طراحی میشوند که بر روی پوست سر بیمار قرار بگیرند.

هسته اصلی دستگاه rtms یک سیم پیچ مسی است که معمولاً به شکل عدد ۸ یا دایره طراحی میشود.

دستگاه آر تی ام اس یک جریان الکتریکی بسیار قوی اما کوتاه را از طریق این سیم پیچ ها عبور می دهد، در فاز القای مغناطیسی یک قانون وجود دارد که با عبور جریان الکتریکی از سیم پیچ یک میدان مغناطیسی متمرکز قوی تولید میشود.

این میدان مغناطیسی فقط برای چند میلی ثانیه وجود دارد و سپس ناپدید میشود. میدان مغناطیسی تولید شده توسط سیم پیچ ها از طریق پوست به بافت های استخوان جمجمه و پرده مغزی نفوذ می کند.

زمانی که میدان مغناطیسی از این مسیر در حال عبور از بافت مغز است باعث میشود که نورون های زیرین یک جریان الکتریکی کوچکی را دریافت کنند.

اگر این جریان به اندازه کافی قوی باشد نورون ها تحریک شده و مانند یک پتانسیل عمل می کند به گونه ای که نورون ها به صورت خودکار شروع به شلیک سیگنال های عصبی می کنند، درست مانند زمانی که خودشان تحریک میشوند.

نکته ای که در مورد کارکرد دستگاه rtms وجود دارد این است که یک پالس مغناطیسی به تنهایی تاثیر چندانی در وضعیت و کارکرد نورون های مغزی ندارد، بلکه این پالس ها به صورت متوالی و با یک الگوی مشخص و با فرکانس تکراری تولید شده تا اثر لازم را بر نورون ها داشته باشد.

این فرکانس می تواند بالا باشد که باعث تحریک بیشتر نورون ها شده و یا می تواند فرکانس پایین باشد که باعث مهار و کاهش فعالیت نورون ها در مغز میشود.

دستگاه rTMS برای چه بیماری‌هایی استفاده می‌شود؟

کاربرد rTMS به نوع دستگاه، پروتکل مورد استفاده و تشخیص بیمار بستگی دارد. این روش بیش از همه در حوزه اختلالات روان‌پزشکی مورد توجه قرار گرفته است.

از جمله کاربردهای شناخته‌شده آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• افسردگی، به‌ویژه برخی موارد مقاوم به درمان
• برخی اختلالات وسواس فکری-عملی
• برخی شرایط همراه با علائم اضطرابی یا افسردگی
• برخی کاربردهای دیگر که بسته به دستگاه، پروتکل و شواهد موجود متفاوت هستند

درمان با rTMS برای همه بیماران مبتلا به این اختلالات مناسب نیست و تصمیم‌گیری درباره استفاده از آن باید پس از ارزیابی بالینی انجام شود.

rTMS برای درمان افسردگی

یکی از مهم‌ترین کاربردهای rTMS، درمان برخی موارد افسردگی است.

این روش می‌تواند برای بیمارانی مطرح شود که به داروهای ضدافسردگی پاسخ کافی نداده‌اند، نتوانسته‌اند برخی داروها را تحمل کنند یا بر اساس شرایط بالینی، پزشک تحریک مغزی را گزینه مناسبی بداند.

درمان افسردگی با rTMS جایگزین خودکار دارودرمانی یا روان‌درمانی نیست و انتخاب آن به شدت علائم، سابقه درمان و شرایط فرد بستگی دارد.

rTMS برای اضطراب

rTMS در برخی شرایط برای علائم اضطرابی نیز مورد بررسی و استفاده قرار گرفته است، اما پروتکل درمان، ناحیه تحریک و میزان شواهد برای اختلالات مختلف با یکدیگر متفاوت است.

بنابراین صرف داشتن اضطراب به معنای نیاز به rTMS نیست و ابتدا باید نوع اختلال و شدت آن مشخص شود.

برای آشنایی بیشتر با روش‌های استاندارد درمان، می‌توان به مقاله درمان اختلال اضطراب در سایت نیز لینک داد.

rTMS برای وسواس

تحریک مغناطیسی مکرر در برخی بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی نیز کاربرد دارد. نوع پروتکل و ناحیه هدف در این بیماران می‌تواند با پروتکل‌های مورد استفاده برای افسردگی متفاوت باشد.

به همین دلیل درمان وسواس با rTMS باید بر اساس تشخیص دقیق و انتخاب پروتکل مناسب انجام شود.

rTMS چگونه انجام می‌شود؟

درمان rTMS معمولاً در حالت بیداری انجام می‌شود و بیمار در طول جلسه روی صندلی قرار می‌گیرد. پزشک یا درمانگر، کویل دستگاه را در موقعیت مناسب روی سر قرار می‌دهد و تحریک‌های مغناطیسی را طبق پروتکل تعیین‌شده اعمال می‌کند.

۱. ارزیابی اولیه بیمار

قبل از شروع درمان، وضعیت روان‌پزشکی، تشخیص، سابقه درمان، داروهای مصرفی و عوامل مؤثر بر ایمنی بررسی می‌شوند.

همچنین وجود برخی وسایل یا ایمپلنت‌های فلزی و الکترونیکی در بدن باید حتماً به پزشک اطلاع داده شود.

۲. تعیین محل تحریک

یکی از مراحل مهم درمان، مشخص کردن ناحیه‌ای از سر است که باید تحریک شود. محل هدف بر اساس اختلال و پروتکل انتخاب می‌شود.

۳. تنظیم شدت تحریک

شدت تحریک برای هر فرد به‌صورت جداگانه تنظیم می‌شود. هدف این است که تحریک با شرایط فرد و پروتکل درمانی مطابقت داشته باشد.

۴. شروع پالس‌های مغناطیسی

پس از قرارگیری کویل، دستگاه پالس‌های مغناطیسی را در فواصل و تعداد مشخص ارسال می‌کند.

ممکن است بیمار هنگام تحریک، ضربه‌های خفیف یا احساس ضربان روی پوست سر داشته باشد.

۵. پایان جلسه

پس از پایان تحریک، بیمار معمولاً می‌تواند فعالیت‌های روزمره خود را از سر بگیرد؛ مگر اینکه پزشک با توجه به شرایط فرد توصیه دیگری داشته باشد.

آیا rTMS درد دارد؟

rTMS معمولاً به بیهوشی نیاز ندارد و بسیاری از افراد آن را قابل‌تحمل توصیف می‌کنند.

با این حال، هنگام ارسال پالس‌ها ممکن است احساس ضربه‌های کوتاه، فشار یا انقباض خفیف عضلات پوست سر ایجاد شود.

برخی افراد نیز ممکن است در طول درمان یا پس از آن دچار سردرد یا ناراحتی در محل تحریک شوند. شدت این احساسات می‌تواند در افراد مختلف متفاوت باشد.

هر جلسه rTMS چقدر طول می‌کشد؟

مدت جلسه به نوع دستگاه و پروتکل درمانی بستگی دارد و نمی‌توان برای همه بیماران یک زمان ثابت تعیین کرد.

بر اساس پروتکل‌های رایج، جلسات معمولی می‌توانند چند دقیقه تا حدود ۴۰ دقیقه طول بکشند. برخی پروتکل‌های جدیدتر یا سریع‌تر، زمان کلی درمان را کاهش می‌دهند.

چند جلسه rTMS لازم است؟

تعداد جلسات rTMS به تشخیص، شدت علائم، نوع پروتکل و پاسخ بیمار به درمان بستگی دارد.

در پروتکل‌های رایج، درمان ممکن است به‌صورت جلسات متعدد در طول چند هفته انجام شود.

برای مثال، یک دوره متداول به‌صورت جلسات روزانه پنج روز در هفته برای حدود ۴ تا ۶ هفته ممکن است طول بکشد؛ با این حال، برنامه درمانی هر بیمار می‌تواند متفاوت باشد.

بنابراین نمی‌توان بدون ارزیابی، تعداد دقیق جلسات موردنیاز را مشخص کرد.

آیا rTMS نیاز به بیهوشی دارد؟

خیر. یکی از تفاوت‌های مهم rTMS با درمان‌هایی مانند ECT این است که rTMS معمولاً بدون بیهوشی انجام می‌شود.

بیمار در طول درمان هوشیار است و می‌تواند با درمانگر ارتباط داشته باشد. این ویژگی باعث شده rTMS در محیط‌های سرپایی نیز قابل انجام باشد.

مزایای دستگاه rTMS چیست؟

از مهم‌ترین ویژگی‌های rTMS می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• غیرتهاجمی بودن روش
• عدم نیاز معمول به بیهوشی
• امکان انجام درمان به‌صورت سرپایی
• تحریک نسبتاً هدفمند ناحیه موردنظر مغز
• امکان استفاده در برخی بیمارانی که پاسخ کافی به درمان‌های قبلی نداشته‌اند
• معمولاً نداشتن عوارض سیستمیک مشابه بسیاری از داروها

دستگاه rtms ماهیتی غیر تهاجمی دارد به این معنا که بیماران برای تحریک عمیق مغز نیازی به جراحی یا بیهوشی عمومی ندارند و بیمار نه تنها در طول جلسه درمان کاملاً هوشیار است بلکه پس از هر جلسه درمان می تواند به راحتی فعالیت های روزمره خود را ادامه دهند.

آر تی ام اس کمترین میزان عوارض سیستمیک را به همراه دارد، از آنجایی که در این روش هیچ دارویی مستقیماً وارد جریان خون نمیشود بیماران عوارض جانبی داروها را متحمل نمیشوند و ضمن استفاده از دستگاه آر تی ام اس دچار افزایش وزن، اختلال گوارشی یا خشک دهان نخواهند شد.

دستگاه rtms هدف‌گیری بسیار دقیقی دارد به گونه ای که می توان میدان مغناطیسی را بر ناحیه خاصی از قشر مغز قرار داد و بخش دارای اختلال را مستقیماً مورد ترمیم و بهبود قرار می دهد.

دستگاه rtms اثربخشی فوق العاده ای در موارد مقاوم به درمان دارد، زمانی که بیماران دوره های درمان را سپری می کنند اما با عدم دریافت نتایج موثر مواجه میشوند دستگاه آر تی ام اس می تواند نقطه امید آنها برای بهبود بیماری باشد.

البته مزایا به معنی مناسب بودن rTMS برای همه افراد نیست و انتخاب روش باید بر اساس ارزیابی پزشکی انجام شود.

آیا rtms عوارض دارد؟

آر تی ام اس یکی از روش های درمانی نسبتاً ایمن است که معمولاً بیماران عوارض جدی و سنگینی را متحمل نمیشوند.

مهم است بدانید عوارض این دستگاه اغلب موقتی، سبک یا موضعی هستند، از جمله عوارض شایعی که با درمان متحمل میشوید صدای کلیک بلند یا ضربان‌دار است.

زمانی که سیم پیچ های دستگاه پالس های مغناطیسی تولید می کنند صدای بلندی تولید میشود که معمولاً بیمار آن را شنیده و باعث آسیب شنوایی نمیشود، زیرا بیمار از دستگاه خاصی برای محافظت از گوش استفاده خواهد کرد.

برخی از افراد در پروسه درمان و استفاده از دستگاه rtms ممکن است انقباض یا لرزشی را در عضلات صورت و پوست سر حس کنند اگر چه این شرایط دردناک و نگران کننده نیست اما در جلسات اول درمان برای برخی از افراد با توجه به حساسیت زیادی که دارند کمی آزار دهنده است.

از عوارض دستگاه آر تی ام اس سردردهای خفیف تا متوسط بلافاصله بعد از جلسات درمان است، چنین عارضه ای طبیعی است و نهایتاً ظرف چند ساعت برطرف میشود، اگر سردرد ادامه داشت استفاده از مسکن های معمول مانعی ندارد.

عوارض جدی‌تری که همزمان با به کارگیری دستگاه rtms برای درصد کمی از بیماران اتفاق می افتد تشنج است.

تشنج مهمترین و جدی ترین عارضه دستگاه آر تی ام اس محسوب میشود که احتمال وقوع چنین تغییری در بیماران کمتر از 0.1 درصد می باشد.

چه کسانی نباید rTMS انجام دهند؟

rTMS برای همه افراد مناسب نیست. یکی از مهم‌ترین بخش‌های ارزیابی پیش از درمان، بررسی وجود فلز یا تجهیزات الکترونیکی کاشته‌شده در نزدیکی سر است.

وجود برخی وسایل مانند بعضی انواع کاشت حلزون گوش، تحریک‌کننده‌های مغزی و برخی ایمپلنت‌های دیگر می‌تواند با rTMS ناسازگار باشد.

همچنین سابقه تشنج، برخی بیماری‌های عصبی، آسیب مغزی و مصرف بعضی داروها می‌تواند نیازمند بررسی دقیق‌تر باشد.

به همین دلیل بیمار باید پیش از شروع درمان، تمام ایمپلنت‌ها، وسایل پزشکی کاشته‌شده، بیماری‌های عصبی و داروهای مصرفی خود را به پزشک اطلاع دهد.

قبل از rTMS چه کارهایی باید انجام داد؟

پیش از شروع جلسات، معمولاً ارزیابی پزشکی و روان‌پزشکی انجام می‌شود. بیمار بهتر است اطلاعات زیر را در اختیار پزشک قرار دهد:

• تشخیص‌ها و بیماری‌های قبلی
• داروهای مصرفی
• سابقه تشنج یا بیماری‌های عصبی
• سابقه آسیب یا جراحی مغز
• وجود ایمپلنت‌های فلزی یا الکترونیکی
• سابقه درمان‌های روان‌پزشکی و میزان پاسخ به آن‌ها

همچنین نباید داروهای روان‌پزشکی یا سایر داروهای تجویزی بدون نظر پزشک قطع یا تغییر داده شوند.

بعد از جلسه rTMS چه مراقبت‌هایی لازم است؟

در بسیاری از موارد، rTMS نیاز به دوره نقاهت طولانی ندارد و بیمار می‌تواند پس از جلسه فعالیت‌های معمول خود را انجام دهد.

با این حال، بهتر است:

• توصیه‌های پزشک درباره ادامه درمان رعایت شود.
• در صورت بروز سردرد یا ناراحتی قابل‌توجه، موضوع به پزشک اطلاع داده شود.
• داروهای تجویزی بدون هماهنگی تغییر داده نشوند.
• هرگونه تغییر غیرمعمول در خلق یا علائم روانی به پزشک گزارش شود.
• جلسات طبق برنامه تعیین‌شده ادامه پیدا کنند.

تفاوت rTMS با ECT چیست؟

rTMS و ECT هر دو در گروه درمان‌های تحریک مغزی قرار می‌گیرند، اما روش انجام آن‌ها یکسان نیست.

ویژگی	rTMS	ECT
نوع تحریک	مغناطیسی	الکتریکی
بیهوشی	معمولاً نیاز ندارد	معمولاً نیاز دارد
هوشیاری بیمار	در طول درمان حفظ می‌شود	بیمار بیهوش است
تهاجمی بودن	غیرتهاجمی	نیازمند بیهوشی و فرایند پزشکی متفاوت
کاربرد	برخی اختلالات روان‌پزشکی، به‌ویژه برخی انواع افسردگی	به‌ویژه در برخی افسردگی‌های شدید و شرایط خاص
دوره درمان	معمولاً جلسات متعدد	معمولاً جلسات متعدد طبق برنامه درمانی

انتخاب بین این دو روش به تشخیص، شدت بیماری، شرایط پزشکی و سابقه درمان بیمار بستگی دارد.

تفاوت rTMS با QEEG چیست؟

rTMS و QEEG دو فناوری کاملاً متفاوت هستند و نباید به جای یکدیگر در نظر گرفته شوند.

QEEG یا نقشه مغزی برای ثبت و تحلیل فعالیت الکتریکی مغز استفاده می‌شود، در حالی که rTMS یک روش تحریک مغزی است.

ویژگی	rTMS	QEEG
هدف اصلی	تحریک و تعدیل فعالیت عصبی	ثبت و تحلیل فعالیت الکتریکی مغز
ماهیت	درمان/مداخله	ارزیابی و اندازه‌گیری
تحریک مغز	دارد	ندارد
ثبت امواج مغزی	هدف اصلی نیست	هدف اصلی است
کاربرد	برخی اختلالات و شرایط مشخص	بررسی الگوهای فعالیت الکتریکی مغز و کمک به ارزیابی

بنابراین QEEG را نباید به‌عنوان جایگزین rTMS یا برعکس در نظر گرفت. هرکدام هدف و کاربرد متفاوتی دارند.

تفاوت rTMS با نوروفیدبک چیست؟

نوروفیدبک و rTMS نیز یکسان نیستند.

در rTMS، دستگاه با پالس‌های مغناطیسی فعالیت ناحیه هدف را تحریک می‌کند؛ اما در نوروفیدبک، اطلاعات مربوط به فعالیت مغز به‌صورت بازخورد در اختیار فرد قرار می‌گیرد تا با تمرین و یادگیری، کنترل بهتری بر برخی الگوهای فعالیت مغزی پیدا کند.

انتخاب بین این روش‌ها به تشخیص و هدف درمان بستگی دارد و نمی‌توان یکی را به‌صورت کلی برای همه افراد بهتر از دیگری دانست.

آیا rTMS حافظه را ضعیف می‌کند؟

ضعف حافظه به شکل شدید و پایدار، عارضه معمول rTMS محسوب نمی‌شود.

با این حال، پاسخ افراد به درمان می‌تواند متفاوت باشد و هرگونه تغییر قابل‌توجه شناختی باید با پزشک مطرح شود.

یکی از تفاوت‌های rTMS با ECT این است که rTMS معمولاً بدون بیهوشی انجام می‌شود و اثرات شناختی آن با ECT یکسان نیست.

آیا rTMS اعتیادآور است؟

rTMS یک ماده یا داروی اعتیادآور نیست و مکانیسم آن با مصرف مواد یا داروهای وابستگی‌آور تفاوت دارد.

با این حال، ادامه یا تکرار جلسات باید بر اساس ارزیابی پزشک و پاسخ بیمار به درمان انجام شود.

آیا rTMS جایگزین داروهای روان‌پزشکی است؟

لزوماً خیر. در برخی بیماران، rTMS می‌تواند به‌عنوان بخشی از برنامه درمانی استفاده شود و ممکن است همراه با دارو یا روان‌درمانی ادامه پیدا کند.

اینکه دارو ادامه پیدا کند، تغییر کند یا کاهش یابد باید توسط پزشک تعیین شود. قطع خودسرانه داروهای روان‌پزشکی می‌تواند مشکل‌ساز باشد.

آیا نتیجه rTMS دائمی است؟

پاسخ به rTMS در افراد مختلف متفاوت است و نمی‌توان نتیجه دائمی برای همه بیماران تضمین کرد.

برخی افراد ممکن است پس از یک دوره درمانی بهبود قابل‌توجهی پیدا کنند، در حالی که برخی دیگر به درمان‌های تکمیلی یا برنامه‌های نگهدارنده نیاز داشته باشند.

عواملی مانند نوع اختلال، شدت بیماری، پاسخ فرد به درمان و ادامه مراقبت‌های روان‌پزشکی می‌توانند بر ماندگاری نتیجه تأثیر بگذارند.

آیا rTMS برای درمان افسردگی شدید مناسب است؟

در افسردگی شدید، انتخاب درمان به وضعیت بیمار بستگی دارد. rTMS می‌تواند در برخی بیماران گزینه درمانی باشد، اما در شرایطی که خطر فوری برای جان بیمار وجود دارد، پزشک ممکن است روش‌های دیگری را که اثر سریع‌تر و مناسب‌تری دارند در اولویت قرار دهد.

بنابراین شدت افسردگی و وجود افکار یا رفتارهای مرتبط با خودکشی باید پیش از تصمیم‌گیری درباره rTMS به‌طور جدی ارزیابی شود.

هزینه درمان با دستگاه rTMS چقدر است؟

هزینه rTMS به عوامل مختلفی مانند تعداد جلسات، نوع پروتکل، دستگاه مورد استفاده، تعداد نواحی هدف و مرکز درمانی بستگی دارد.

به همین دلیل نمی‌توان یک مبلغ ثابت برای همه بیماران اعلام کرد و هزینه نهایی پس از ارزیابی و تعیین برنامه درمان مشخص می‌شود.

برای درمان با rTMS به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

انتخاب rTMS باید بعد از مشخص شدن تشخیص و بررسی سابقه درمانی بیمار انجام شود.

پزشک ابتدا مشخص می‌کند که آیا تحریک مغناطیسی برای شرایط فرد مناسب است یا روش دیگری می‌تواند انتخاب بهتری باشد.

برای شروع درمان با rTMS، بهتر است ابتدا توسط پزشک متخصص روان‌پزشکی ارزیابی شوید تا تشخیص، شدت علائم، سابقه درمان و مناسب بودن این روش برای شرایط شما بررسی شود.

rTMS برای همه افراد یا همه اختلالات روان‌پزشکی به یک شکل استفاده نمی‌شود و انتخاب ناحیه تحریک، نوع پروتکل و تعداد جلسات به شرایط هر فرد بستگی دارد.

دکتر ابوالفضل قریشی نیز در زمینه ارزیابی و درمان اختلالات روان‌پزشکی فعالیت دارد و در صورت مناسب بودن شرایط بیمار، می‌توان درباره استفاده از روش‌های تحریک مغزی مانند rTMS تصمیم‌گیری کرد.

پیش از شروع درمان، بررسی سابقه پزشکی، داروهای مصرفی و شرایط فردی برای انتخاب روش مناسب اهمیت دارد.

سوالات متداول درباره دستگاه rTMS

آیا rTMS درد دارد؟

ممکن است هنگام تحریک، ضربه‌های خفیف، فشار یا ناراحتی در پوست سر احساس شود. شدت این احساس در افراد مختلف متفاوت است.

آیا rTMS برای اضطراب استفاده می‌شود؟

در برخی شرایط ممکن است برای علائم یا اختلالات اضطرابی استفاده شود، اما انتخاب آن به نوع اختلال و ارزیابی پزشک بستگی دارد.

آیا rTMS برای افسردگی کاربرد دارد؟

بله. یکی از کاربردهای مهم rTMS درمان برخی موارد افسردگی، به‌خصوص مواردی است که به درمان‌های قبلی پاسخ کافی نداده‌اند.

آیا rTMS با QEEG یکی است؟

خیر. QEEG برای ثبت و تحلیل فعالیت الکتریکی مغز استفاده می‌شود، اما rTMS یک روش تحریک مغزی است.

آیا rTMS عوارض دارد؟

ممکن است عوارضی مانند سردرد، ناراحتی پوست سر یا انقباض خفیف عضلات ایجاد شود. عوارض جدی مانند تشنج نادر هستند، اما باید پیش از درمان عوامل خطر بررسی شوند.

جمع‌بندی

دستگاه rTMS یکی از روش‌های غیرتهاجمی تحریک مغز است که با ارسال پالس‌های مغناطیسی تکرارشونده، فعالیت نواحی مشخصی از مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این روش بیش از همه در درمان برخی اختلالات روان‌پزشکی، به‌ویژه افسردگی، کاربرد دارد و در شرایط مشخص ممکن است برای اختلالاتی مانند وسواس نیز استفاده شود.

rTMS معمولاً بدون بیهوشی انجام می‌شود و بیمار در طول جلسه هوشیار است.

با این حال، این روش برای همه افراد مناسب نیست و پیش از شروع درمان باید تشخیص، سابقه درمان، داروهای مصرفی، بیماری‌های عصبی و وجود ایمپلنت‌های فلزی یا الکترونیکی بررسی شود.

تعداد جلسات و نوع پروتکل نیز برای همه بیماران یکسان نیست و باید بر اساس شرایط فرد تعیین شود. بنابراین تصمیم‌گیری درباره استفاده از rTMS باید پس از ارزیابی کامل توسط پزشک انجام شود.